Mesaj: #1

[CENTER]Önyargı

[LEFT]İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiylesohbet etmektedir. Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olanpaspal bir çocuk görürler. Berber, iş adamının kulağına fısıldar; "Buçocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Bak; dikkat etşimdi." Berber çocuğa seslenir: "Ali, buraya gel!". Bunun üzerineçocuk sakince dükkana girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberiselamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, "bak şimdi" diyefısıldar ve bir elinde beş yüz bin, diğer elinde beş milyonluk birbanknot olduğu halde çocuğa sorar: "Hangisini istiyorsan alabilirsin?"[/LEFT]Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine bir de beş milyona bakar vesonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır.Berber işadamına döner ve gülerek: "Gördün mü? Sana söylemiştim."der.Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendineoynayan Ali'yi görür. Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de, beşyüz binlik banknotu aldığını sorar.Çocuk hiç de aptalca olmayan birsırıtmayla yanıt verir :
- Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

Allah'ın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonraverdiğine inanırken. Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek,iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahipolabiliyoruz!

Dale Carnegie

Mesaj: #2

gerçektende öyle değilmidir hayatlar. hepimizin ali oldugu bir dönemi yok mudur? işte ali olmak değildir kabahat kabahat berber rolünde olup onun davrandıgı gibi davranmaktır. teşekkürler paylaşımın için.

Mesaj: #3

paylaşım için saol güzel olmuş ellerine sağlık!.

Mesaj: #4

Eline sağlık geçekten ders çıkarılabilecek bir konu.

Mesaj: #5

önyargılar ve insanları dışgörünüşleriyle yargılamak berbere acıdım doğrusu.