Mesaj: #1

Gerçek Bi Dostluk Hikayesi ( Kesinlikle Okuyun )
Çok samimi iki dost ve arkadaşlardı. Fakat bir tanesi çok kurnazatılgan ve hareketli, diğeri ise çok saf, dürüst ve sessizdi. Bir günkurnaz olan arkadaş , diğer arkadaşın yanına giderek işlerininbozulduğunu söyler ve kendisinden para ister. Samimi dostu onu hiçkırmaz ve elindeki bütün parayı arkadaşına verir. Arkadaşı bu paraylaişlerini düzeltir. Bir süre sonra kurnaz olan yine arkadaşının yanınagider ve arkadaşının evlenmek üzere olduğu nişanlısını çok
beğendiğini ve kendisine vermesini ister. Arkadaşı çok şaşırır, nediyeceğini bilemez.Fakat aralarında o kadar kuvvetli bir sevgi vardırki arkadaşına hayır diyemez, nişanlısını arkadaşına verir.

Zaman içinde Saf olanın işleri bozulur ve birden arkadaşı aklına gelir
ben ona sıkıştığında iyilik yapmıştım diyerek arkadaşının iş yerine gider
ve kendisine çalışması için iş vermesini ister. Arkadaşı ona iş vermez.Bizimki pişmanlık ve üzüntü içinde geri döner ama yinede arkadaşınakızamaz. Bir gün sokakta dolaşırken yanına hasta ve yaşlı bir adamyaklaşır. Fakir olduğu için ilaç alamadığını söyler. Bizimki yaşlıadamcağıza acır, istediği ilaçları alır ve adamcağıza verir. Kısa birsüre sonra yaşlı adamın öldüğünü duyar. Yaşlı adam çok zengindir vebütün mirasını kendisine bırakmıştır.

Saf adam artık zengindir. Biraz da sevdiği dostuna olan kırgınlığıyladostunun iş yerinin karşısında bir ev alır ve oraya yerleşir. Bir günevinin kapısını dilenci bir kadın çalar. Yaşlı kadın çok aç olduğunu,kendisine yemek vermesini ister. Bizim saf hiç düşünmeden kadını içerialır karnını doyurur, Kimsesi olmadığını
öğrendiği kadına; Kendisinin de yanlız olduğunu söyler ve bu evde birlikte
yaşıyalım sen evin işlerini ve yemekleri yaparsın der, yaşlı kadın hiç
düşünmeden kabul eder. Bir süre sonra yaşlı kadın bizimkine, kendine
uygun bir kız bulup evlenmesini söyler. Bizimki böyle bir kızı nasıl
bulacağını, kendisinin tanıdığı olmadığını söyler.Yaşlı kadın ona uygun bir
kız tanıdığını ve kendisiyle görüştürebileceğini söyler. Görüşmeler
sonucunda evlenmeye karar verilir ve düğün davetiyeleri basılır. Bizimkisi
kırgın olduğu halde çok samimi dostunu yinede unutamamıştır. Biraz da
geldiği konumu görmesi açısından samimi arkadaşına da davetiye gönderir .
Düğün günü gelir çatar. Saf adam düğün salonunda bir şeyler söylemek
isteğiyle mikrafonu alır ve başlar yaşadıklarını anlatmaya; Eskiden çok
sevdiğim bir dostum vardı. Bir gün işleri bozulunca benden borç paraistedi elimdeki bütün parayı verdim. Evlenmek üzere olduğum nişanlımıçok beğendiğini söyleyerek benden istedi. Çok üzülerek onu da kendisineverdim . Çünkü biz gerçek dosttuk onun üzülmesini istemedim. işlerimbozulduğunda onun fabrikasına gittim ve çalışmak için kendisinden işistedim. Bana iş vermedi. çok üzüldüm, ama yinede arkadaşıma kızmıyorum.çünkü biz gerçek dosttuk. Bu konuşma üzerine kurnaz olan arkadaşı daha
fazla dayanamaz mikrofonu eline alır ve başlar konuşmaya;
Benim de bir zamanlar çok sevdiğim bir dostum vardı.
İşlerim bozulduğunda kendisinden para istedim, bütün parasını bana verdi.
Sonra ondan nişanlısını istedim, üzülerek nişanlısını da verdi. Nişanlısını
istememin nedeni o kadının arkadaşıma layık olmamasıydı (Hayat kadınıydı)
Kendisi çok saf olduğu için arkadaşımı o kadından bu
şekilde kurtardım.İşleri bozulduğunda gelip benden iş
istedi, Arkadaşımı kendi emrimde çalıştıramazdım, o yüzden iş vermedim.
Günün birinde karşılaştığı yaşlı adam benim babamdı. Babam ölmek
üzereydi, onu arkadaşımın yanına ben gönderdim ve mirasını ona benbıraktırdım. Evine gelen dilenci kadın benim annemdi.Ona bakıp iyiyaşamasını sağlamak için gönderdim. Şu anda evlenmekte olduğu kız debenim kız kar-deşim. Onu arkadaşımla evlenmesine ben ikna ettim.

(alıntıdır)

Mesaj: #2

gerçek dost böyle olmalı galiba. teşekkürler.

Mesaj: #3

Allah herkese böyle dostlar versin demekten başka diyecek söz yok.